Jeżeli natomiast chodzi o dodatek stażowy dla nauczycieli, to regulacje dotyczące wypłaty tego dodatku zostały zawarte w Karcie Nauczyciela. Dodatek za wysługę lat wypłacany jest już po czwartym roku pracy w wysokości 1% wynagrodzenia zasadniczego po każdym roku. Podobnie jak w przypadku urzędników państwowych nie może on Wtedy trzynasta pensja jest wypłacana w dniu rozwiązania stosunku pracy. Ustawa nie reguluje sytuacji, w której pracodawca spóźnia się z wypłatą dodatkowego wynagrodzenia, jednak zgodnie z art. 285 § 1 Kodeksu pracy za nieterminową wypłatę świadczeń z tytułu stosunku pracy może grozić mu kara grzywny od 1000 zł do 30 000 zł Najniższa stawka, jaką mogą otrzymywać za godzinę pracy, to 13,7 zł brutto (stan na 2018 r.). Od 2022 r. minimalne wynagrodzenie ratownika medycznego z wyższym wykształceniem i specjalizacją ma wynosić co najmniej 5300 zł brutto, a bez specjalizacji – 3700 zł brutto. Pensja pracownika ze średnim wykształceniem będzie równa Podwyżki dla rezydentów specjalizacji deficytowych. Wynagrodzenie brutto rezydentów specjalizacji deficytowych wzrosną bardziej istotnie. Na dwóch pierwszych latach specjalizacji deficytowej pensja wzrośnie o 1232 zł do kwoty 8308 zł brutto. Po drugim roku kwota będzie większa i wyniesie 9063 zł brutto, czyli aż o 1852 zł więcej. Miesięczne wynagrodzenie całkowite ( mediana *) na tym stanowisku wynosi 12 690 PLN brutto. Co drugi ordynator otrzymuje pensję od 10 580 PLN do 18 070 PLN. 25% najgorzej wynagradzanych ordynatorów zarabia poniżej 10 580 PLN brutto. Na zarobki powyżej 18 070 PLN brutto może liczyć grupa 25% najlepiej opłacanych ordynatorów. Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo lub czyn, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, w art. 41 ust. 1 pkt 4 i 4a oraz ust. 2 pkt 2 i 8, a także w art. 134 pkt 3-7, lub otrzymał opinię, o której mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 i 3, albo został zwolniony ze służby w przypadkach, o których mowa w art. 41 . Ogólne zasady dotyczące przyznawania pracownikom publicznej służby zdrowia dodatkowych składników wynagrodzenia wynikają z ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (tekst jedn. DzU z 2007 r. nr 14, poz. 89 ze zm., dalej ustawa). W tych przepisach nie znajdziemy jednak regulacji o wysokości wynagrodzenia zasadniczego pracowników ZOZ. To statut określa ustrój zakładu opieki zdrowotnej oraz inne zagadnienia dotyczące jego funkcjonowania. W nim powinny znaleźć się: nazwa zakładu odpowiadająca zakresowi udzielanych świadczeń, jego cele i zadania, siedziba i obszar działania, organy oraz planowana forma gospodarki finansowej (art. 11 ustawy). Oprócz takich postanowień statut ZOZ może zawierać również inne, np. bezpośrednio regulujące prawa i obowiązki stron stosunku pracy. Jednak nie znajdziemy tam kwestii związanych z wynagrodzeniem lekarzy. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 18 stycznia 2005 r. (II PK 131/04) statut zakładu opieki zdrowotnej określa przedmiot działania zakładu, jego organy, a także gospodarkę finansową, co wyklucza zamieszczenie w nim postanowień dotyczących nawiązania stosunku pracy z dyrektorem publicznego ZOZ, a także świadczeń przysługujących mu w związku z rozwiązaniem stosunku pracy. Statut ZOZ w części zawierającej takie regulacje nie może być traktowany jako źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 i stanowić podstawy roszczenia o odszkodowanie. Warunki wynagradzania za pracę i przyznawania innych świadczeń związanych z pracą dla zatrudnionych w państwowych jednostkach sfery budżetowej, jeżeli nie są oni objęci układem zbiorowym pracy, określa minister w rozporządzeniu. Do pracowników objętych układem zbiorowym nie stosuje się tzw. rozporządzenia płacowego (art. 77 3 Wynagrodzenia w publicznej służbie zdrowia na podstawie art. 40 ustawy określa rozporządzenie ministra zdrowia i opieki społecznej z 8 czerwca 1999 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zakładów opieki zdrowotnej (DzU nr 52, poz. 543 ze zm., dalej rozporządzenie o wynagradzaniu w ZOZ). Te stawki dotyczą wynagrodzenia zasadniczego tzw. pracowników działalności podstawowej, czyli: - pracownika medycznego, który ukończył wyższe studia medyczne lub średnią szkołę medyczną, oraz pracownika, który uzyskał wyższe wykształcenie medyczne lub średnie inne niż medyczne i posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe mają zastosowanie przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych, Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ - pracownika, którego praca pozostaje w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych (§ 2 i 3 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). W załącznikach do rozporządzenia nie ma stawek wynagrodzenia zasadniczego dla lekarzy. Wysokość przysługującej im pensji określają przepisy wewnętrzne, a dokładnie – regulaminy wynagradzania np. w szpitalach czy przychodniach. Samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej jako jednostki samofinansujące się pokrywają koszty działalności i zobowiązań oraz ujemny wynik finansowy z posiadanych pieniędzy i uzyskanych przychodów (art. 35b ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy). Ich pracownicy nie są pracownikami jednostki budżetowej w rozumieniu art. 1 ust. 2 ustawy z 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (DzU nr 160, poz. 1080 ze zm.) . Dlatego ich pensje oraz inne świadczenia związane z pracą ustala się w układzie zbiorowym pracy lub regulaminie wynagradzania i zależą one od sytuacji finansowej pracodawcy (art. 77 1 , art. 77 2 w związku z art. 4 ust. 4 ustawy z 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, DzU z 1995 r. nr 1, poz. 2 ze zm.) . Tak wynika z wyroku SN z 21 września 2006 r. (II PK 11/06) . Wymóg utworzenia regulaminu wynagradzania spoczywa bezpośrednio na pracodawcy zatrudniającym co najmniej 20 pracowników, jeśli nie są oni objęci zakładowym ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy (art. 77 2 Obowiązuje on do czasu objęcia pracowników zakładowym lub ponadzakładowym uzp. Sytuacja taka ma miejsce, jeśli uzp ustalają warunki wynagrodzenia za pracę oraz przyznawanie innych świadczeń związanych z pracą w zakresie i w sposób umożliwiający określenie na jego podstawie indywidualnych warunków umów o pracę. Nawet pracodawca, u którego obowiązuje zakładowy lub ponadzakładowy uzp, będzie musiał wprowadzić regulamin wynagradzania, jeżeli układ ten określa tylko ogólnie zasady wynagradzania i przyznawania załodze innych świadczeń związanych z pracą. Oznacza to, że obowiązek wprowadzenia regulaminu wynagradzania ciąży na pracodawcy, gdy postanowienia układów nie pozwalają ustalić na ich podstawie indywidualnych warunków umów o pracę. Ponadto szef musi wprowadzić taki regulamin, choć obowiązuje u niego uzp, nawet jeżeli odpowiada on tym wymaganiom, gdy określona grupa pracowników nie została nim objęta. Nie ma ograniczeń prawnych, aby lekarz pracował jednocześnie w kilku szpitalach Przepisy dotyczące pracowników służby zdrowia nie hamują podejmowania przez nich dodatkowych stosunków pracy. Dlatego lekarze tak często pracują w innym ZOZ na podstawie umowy cywilnoprawnej. Należy jednak pamiętać, że umowa, która wiąże strony, powinna być zgodna z charakterem wykonywanej pracy. Tu ograniczeniem może być art. 22 § 1 1 kp. Zatrudnienie w warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy, czyli polegające na zobowiązaniu pracownika do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, oraz zatrudnieniu pracownika za wynagrodzeniem, jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Coraz więcej lekarzy decyduje się prowadzić własną działalność i cywilnoprawną współpracę ze szpitalami czy przychodniami. Prowadzenie jednoosobowej firmy jest wprawdzie bardziej uciążliwe, ale z pewnością korzystniejsze finansowo. Pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzona we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Podjęcie tzw. samozatrudnienia na zasadach prowadzenia działalności gospodarczej wymaga dopełnienia wielu formalności. Do podstawowych należą: - wpis do ewidencji, - uzyskanie nr REGON, - założenie konta w banku, - aktualizacja NIP, - zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych, - wybór formy opodatkowania (nie zawsze możliwy), - rejestracja w urzędzie skarbowym (w tym ew. rejestracja dla celów VAT). Te czynności samozatrudniony wykonuje sam. Musi także: - obliczać i odprowadzać zaliczki na podatek, - składać formularze podatkowe, - obliczać i opłacać składki ubezpieczeniowe (obowiązkowo emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne). Nie dotyczy to sytuacji, gdy samozatrudniony na własny rachunek pozostaje równolegle w innym stosunku pracy. Ten, kto jednocześnie pracuje na etacie, opłaca tylko składkę zdrowotną. Samozatrudnienie jest znacznie tańsze od tradycyjnego stosunku pracy, pracodawca nie musi ponosić kosztów pracowniczych i obowiązków płatniczych. Współpracujący w ten sposób lekarz zarabia znacznie więcej niż jego kolega na etacie. Podstawą wynagrodzenia pracowników służby zdrowia jest wynagrodzenie zasadnicze. Od jego wysokości zależą dodatkowe składniki Podobnie jak w innych grupach zawodowych stawki dodatków i nagród ustalane są procentowo od wynagrodzenia zasadniczego przysługującego pracownikowi. Poniżej opisujemy wszystkie te składniki. Dodatek stażowy przyznawany jest pracownikom publicznych ZOZ za wypracowane lata. Wynosi 5 proc. miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, jeśli zatrudniony przepracował pięć lat. Wzrasta o 1 proc. za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 20 proc. miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego (art. 62d ustawy). Do okresu pracy uprawniającego pracowników publicznych ZOZ do dodatku stażowego wlicza się wszystkie zakończone okresy zatrudnienia oraz inne, jeżeli z mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze (§ 8 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). Dotyczy to np. pracy w gospodarstwie rolnym oraz okresów pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Wyjątek od tej zasady dotyczy sytuacji, gdy praca w publicznym ZOZ jest dodatkowym zatrudnieniem pracownika. Wtedy do tego okresu nie zalicza się okresu zatrudnienia podstawowego. Dodatek za wysługę lat pracodawca reguluje w terminie wypłaty wynagrodzenia i przysługuje on za dni, za które pracownik otrzymuje wynagrodzenie. Należy się więc również za dni nieobecności w pracy z powodu jego choroby. Termin wypłaty dodatku stażowego przy zmianie jego wysokości zależy od tego, kiedy pracownik nabywa prawo do wyższej stawki. Jeśli nabył je pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, zwiększony dodatek powinien dostać już w tym właśnie miesiącu. Jeżeli natomiast prawo do wyższego stażowego uzyskał w trakcie miesiąca, wypłaty dodatku może spodziewać się od pierwszego dnia następnego miesiąca, razem z wypłatą pensji zasadniczej. Wykaz stanowisk, na których przysługuje dodatek funkcyjny, oraz jego stawki określa załącznik nr 4 do rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ. Ustalając stawkę tego dodatku, pracodawca powinien kierować się w szczególności wielkością komórki organizacyjnej oraz stopniem trudności i złożoności wykonywanych prac (§ 5 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). W zależności od zajmowanego stanowiska stawka tego dodatku różni się, nie może być on jednak wyższy niż 50 proc. wynagrodzenia zasadniczego. Pracownikowi działalności podstawowej, który uzyskał stopień naukowy doktora, przysługuje za to dodatek (§ 9 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). Prawo do niego mają również pracownicy, którzy uzyskali stopień doktora habilitowanego lub tytuł naukowy profesora. Dodatek naukowy przysługuje co miesiąc, a jego wysokość zależy od uzyskanego przez pracownika stopnia lub tytułu. Wypłacany on jest w następujących wysokościach przy uzyskaniu: - stopnia doktora – do 20 proc. otrzymywanego wynagrodzenia zasadniczego, nie mniej jednak niż 65 zł, - stopnia doktora habilitowanego – do 30 proc. wynagrodzenia zasadniczego, nie mniej jednak niż 125 zł, - tytułu profesora – do 50 proc. wynagrodzenia zasadniczego, nie mniej jednak niż 185 zł. Prawo do tego dodatku przysługuje już od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik udokumentował uzyskanie stopnia, np. doktora. Za pracę z osobami pozbawionymi wolności zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych więziennictwa przysługuje dodatek do wynagrodzenia. Waha się on od 10 do 50 proc. miesięcznej pensji zasadniczej otrzymywanej przez uprawnionego pracownika (§ 10 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). Pod pojęciem dyżuru medycznego ustawa o ZOZ określa wykonywanie, poza normalnymi godzinami pracy, czynności zawodowych przez lekarza lub innego mającego wyższe wykształcenie pracownika wykonującego zawód medyczny w zakładzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osób, których stan zdrowia wymaga udzielenia całodobowych świadczeń zdrowotnych (art. 18d ustawy). Lekarz bądź inny pracownik medyczny pełniący dyżur jest wynagradzany zgodnie z kodeksem pracy, według stawek za pracę w godzinach nadliczbowych (art. 151 1 Za dyżur, oprócz normalnego wynagrodzenia, przysługuje dodatek: > 100 proc. wynagrodzenia – za pracę w godzinach nadliczbowych przypadających: – w nocy, – w niedziele i święta niebędące dla pracownika dniami pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, – w dniu wolnym od pracy udzielonym pracownikowi w zamian za pracę w niedzielę lub w święto, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, > 50 proc. wynagrodzenia – za pracę w nadgodzinach przypadających w każdym innym dniu. Wynagrodzenie stanowiące podstawę obliczania dodatku za czas dyżuru obejmuje wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania – 60 proc. wynagrodzenia. Stawka za każdą godzinę dyżuru zależy więc od tego, kiedy on przypada. Godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oblicza się, dzieląc miesięczną stawkę tego wynagrodzenia wynikającą z osobistego zaszeregowania pracownika przez liczbę godzin pracy przypadających do przepracowania w miesiącu. Dlatego przy ustalaniu stawki za godzinę dyżuru należy przede wszystkim ustalić, jaka przysługuje stawka godzinowa pracownikowi za dyżur. Następnie ustala się jego godzinową stawkę wynagrodzenia zasadniczego oraz oblicza wynagrodzenie za jedną godzinę dyżuru. Za każdą godzinę pozostawania w gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych poza ZOZ pracownik otrzymuje 50 proc. stawki godzinowej swojego wynagrodzenia zasadniczego (art. 32k ustawy). W razie wezwania lekarza do szpitala obowiązują przepisy o dyżurze medycznym. Pracownikom wykonującym zawód medyczny, zatrudnionym w systemie pracy zmianowej w ZOZ przeznaczonych dla osób, których stan zdrowia wymaga całodobowych świadczeń zdrowotnych, przysługuje dodatek w wysokości co najmniej: - 65 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze nocnej, - 45 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy wykonywanej w porze dziennej w niedziele i święta oraz dni wolne od pracy wynikające z przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy (art. 32l ustawy). Takich dodatków nie mają pracownicy pogotowia. Zdaniem Państwowej Inspekcji Pracy pielęgniarkom i sanitariuszom zatrudnionym w pogotowiu ratunkowym nie przysługuje dodatek za pracę w porze nocnej określony w ustawie o ZOZ. Pogotowie ratunkowe udziela świadczeń zdrowotnych przez całą dobę różnym pacjentom, nie zapewnia im natomiast całodobowej opieki zdrowotnej. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy pogotowie ma wyodrębniony oddział szpitalny. Wówczas pracownicy wykonujący zawód medyczny zatrudnieni w takim oddziale w systemie zmianowym mają prawo do dodatku za pracę w niedziele i święta ustalonego w ustawie o ZOZ (PiZS 2001/2/40). Pracownicy wykonujący zawód medyczny zatrudnieni w zespole wyjazdowym pogotowia ratunkowego (pomocy doraźnej) mają dodatek w wysokości 30 proc. stawki godzinowej pensji zasadniczej za każdą godzinę pracy (art. 32ł ustawy). Natomiast zatrudnionym w pogotowiu ratunkowym (pomocy doraźnej), ale poza zespołem wyjazdowym przysługuje 20 proc. stawki godzinowej wynagrodzenia zasadniczego za każdą godzinę pracy. Zgodnie ze stanowiskiem Departamentu Prawnego Ministerstwa Zdrowia pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje zarówno zawody, których status jest określony ustawowo (np. w ustawie o zawodzie lekarza, zawodzie pielęgniarki i położnej), jak i zawody, które w przepisach nie mają takiej regulacji. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” odnosi się do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych (PiZS 2000/7-8/54). Pracownikowi za długoletnią pracę przysługują nagrody jubileuszowe. Jest to: - 75 proc. miesięcznego wynagrodzenia – po 20 latach pracy, - 100 proc. miesięcznego wynagrodzenia – po 25 latach pracy, - 150 proc. miesięcznego wynagrodzenia – po 30 latach pracy, - 200 proc. miesięcznego wynagrodzenia – po 35 latach pracy, - 300 proc. miesięcznego wynagrodzenia – po 40 latach pracy (art. 62a ustawy). Im dłuższa praca, tym wyższa jubileuszówka. Do okresu uprawniającego pracownika publicznego ZOZ do nagrody jubileuszowej zalicza się wszystkie poprzednie zakończone okresy zatrudnienia u poprzednich pracodawców (§ 13 rozporządzenia o wynagradzaniu w ZOZ). Bez znaczenia natomiast jest to, czy poprzedni pracodawcy byli jednostkami publicznej służby zdrowia. Do okresu pracy uprawniającego do nagrody jubileuszowej wlicza się też inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych przepisów wlicza się je do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze. Chodzi o: - prowadzenie indywidualnego gospodarstwa rolnego lub pracy w takim gospodarstwie, - zakończone okresy zatrudnienia (czyli świadczenia pracy na podstawie umowy o pracę), - okresy pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Szczególna jest sytuacja pracownika publicznego ZOZ, który jest równocześnie zatrudniony u innego pracodawcy. Wówczas do okresu pracy uprawniającego go do jubileuszówki wlicza się tylko jeden z tych okresów. Pracownik publicznego zakładu opieki zdrowotnej nabywa prawo do nagrody w dniu upływu okresu uprawniającego go do niej. Szef musi zatem wypłacić pracownikowi jubileuszówkę niezwłocznie, gdy nabędzie on do niej prawo. Przysługującą pracownikowi publicznego zakładu opieki zdrowotnej nagrodę jubileuszową oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Trzeba więc sięgnąć do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (DzU nr 2, poz. 14 ze zm.). Natomiast do obliczania wysokości ekwiwalentu pieniężnego za urlop stosuje się zasady takie, jak przy określaniu wysokości wynagrodzenia urlopowego pracownika. Wynagrodzenie urlopowe ustala się, uwzględniając wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy, ale wyłącza się takie składniki, jak: - jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie, - wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju, - gratyfikacje (nagrody) jubileuszowe, - wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy, - ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, - wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, - nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujące z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej, - odprawy emerytalne lub rentowe albo inne odprawy pieniężne, - wynagrodzenia i odszkodowania przysługujące w razie rozwiązania stosunku pracy. Dodatki stażowy i funkcyjny zalicza się do wynagrodzenia stanowiącego podstawę nagrody jubileuszowej. Wypłaca się je pracownikom razem z wynagrodzeniem zasadniczym – są więc dodatkowym stałym składnikiem wynagrodzenia. Ponadto, ponieważ ich wypłata następuje co miesiąc razem z pensją zasadniczą pracownika, mają one charakter periodyczny. Oznacza to, że nie muszą być wyłączane przy obliczaniu wynagrodzenia urlopowego. Tym samym należy je doliczyć przy ustalaniu wynagrodzenia miesięcznego pracownika będącego podstawą obliczenia przysługującej mu jubileuszówki. Podobnie wynagrodzenie za pełnione dyżury medyczne powinno być zaliczone do wynagrodzenia miesięcznego lekarza, stanowiącego podstawę obliczenia wysokości jubileuszówki. Stanowisko takie prezentuje również PIP (PiZS z 2001/5/41). Wynagrodzenie za czas dyżuru medycznego, pełnionego w warunkach określonych w ustawie o ZOZ, należy uwzględnić przy obliczaniu wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego (oraz nagrody jubileuszowej). Pracownikowi przechodzącemu na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości: - jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli był zatrudniony krócej niż 15 lat, - dwumiesięcznego wynagrodzenia po 15 latach pracy, - trzymiesięcznego wynagrodzenia po 20 latach pracy. Pracownik, który otrzymał odprawę emerytalną lub rentową, nie może ponownie nabyć do niej prawa (art. 62b ustawy). Lekarz, lekarz stomatolog odbywający staż otrzymuje zasadnicze wynagrodzenie miesięczne przez cały jego okres w wysokości 1403 zł (§ 5 ust. 4 rozporządzenia ministra zdrowia z 24 marca 2004 r. w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza stomatologa, DzU nr 57, poz. 553 ze zm.). Staż trwa 13 miesięcy. W piątek prześwietliliśmy dochody małopolskich urzędników, dzisiaj czas na służbę zdrowia. Po zsumowaniu wszystkich dodatków funkcyjnych, stażowych, wycen za dyżury - miesięczne zarobki lekarzy prezentują się bardzo kusząco. Jednak trzeba zaznaczyć, że pensja podstawowa to często tylko znikoma część dochodów analiz Sedlak&Sedlak, średnia wynagrodzeń w Polsce wynosi 2 800 zł. Pracownik szeregowy branży medycznej w naszym województwie dostaje co miesiąc 700 zł poniżej ogólnopolskiej średniej. - Pracownicy szeregowi służby zdrowia zarabiają o pięć procent mniej, niż osoby na podobnym szczeblu zarządzania w innych branżach, jak media, reklama, budownictwo - podkreśla Grzegorz Spólnik z Sedlak & Sedlak. Czytaj także: Ile zarabiają małopolscy urzędnicyWraz ze stażem pracy zarobki rosną. Jednak w branży medycznej wzrost ten jest bardzo powolny. Po przepracowaniu 15 lat, pracownik szeregowy zarabia średnio o 300 zł więcej. Specjalista - o 400 zł. Coraz częściej szpitale zatrudniają lekarzy na kontrakty. Jedną z pierwszych lecznic, która przeszła na system kontraktowy, jest szpital. im. Żeromskiego w Krakowie. Wynagrodzenia lekarzy wzrosły kilkakrotnie. Zarabiają od 12 tys. wzwyż w zależności od wynegocjowanej kwoty i określonych w umowie obowiązków. Do tego należy doliczyć dodatki za dyżury. Nie są wcale niskie. Godzina dyżuru to średnio 75 zł. Specjaliści kontraktowi jednak muszą założyć własną działalność gospodarczą, a to wiąże się z dodatkowymi obowiązkami. - Nie wszystkim się to podoba, niektórzy chcą tylko leczyć pacjentów, a nie zajmować się prowadzeniem firmy - mówi nam jeden z lekarzy kontraktowych. Masażyści, pielęgniarki, ratownicy, rehabilitanci pozostają, jak i w zeszłym roku, najgorzej zarabiającą grupą zawodową w służbie zdrowia. Wynagrodzenie pielęgniarki, która ma wykształcenie wyższe, specjalizację, 20-letni staż pracy, jest zaledwie o 100-150 zł wyższe niż początkującej siostry. Dlaczego? Agata Misiura, szefowa związków zawodowych w szpitalu im. Rydygiera, jest przekonana, że winni są dyrektorzy szpitali. - Kiedy były ostatnie ustawowe podwyżki, większość pieniędzy szefowie lecznic zainwestowali w lekarzy. O pielęgniarkach zapomniano. Jeszcze nigdy nie było tak wielkiej przepaści między zarobkami lekarzy a pielęgniarek - kwituje Agata PŁAC (BRUTTO):Od ginekologa z Tarnowa do masażysty z Krakowie, czyli ile miesięcznie (brutto) zarabia służba zdrowiaRegina Tokarz: 13 818 złDyrektor szpitala im. Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem. W szpitalu pracuje od siedmiu lat na umowę menedżerską. Zarabia więcej od starosty tatrzańskiego - Andrzeja Gąsienicy Makowskiego. Jego miesięczna pensja to 11 920 Puszko: 12 000 złDyrektor Specjalistycznego Szpitala im. Jędrzeja Śniadeckiego w Nowym Sączu. Na jego miesięczną pensję składa się płaca podstawowa 7500 zł, dodatek stażowy 1500 zł, dodatek funkcyjny 2000 zł, a także premia w wysokości 1000 Pawlik: 2 726 złPielęgniarka ze specjalizacją na oddziale otolaryngologii w szpitalu im. Narutowicza w Krakowie. Ma 16-letni staż pracy w szpitalu. Jej wynagrodzenie wynosi 2726 zł, w tę kwotę wchodzi podstawowa pensja i dyżury nocne oraz 800 zł- ginekolog z Tarnowa, I stopień specjalizacji. W tym pensja zasadnicza w szpitalu specjalistycznym: 4 800 zł, dyżury 4 000 zł, prywatna praktyka 24 000 zł brutto. Staż pracy - 12 lat25 000 zł- dentysta, właściciel prywatnego gabinetu w Nowym Targu17 400 zł- chirurg kontraktowy w szpitalu Żeromskiego w Krakowie, w tym pensja zasadnicza 12 000 zł, za dyżury 4500 zł - pięć 12-godzinnych dyżurów miesięcznie po 900 zł każdy 15 000 zł- dentysta zatrudniony w gabinecie prywatnym w Krakowie15 200 zł- ordynator szpitala w Zakopanem. Staż pracy 10 lat12 800 zł- kardiolog w zakopiańskim szpitalu. Staż pracy 18 lat11 000zł- dyrektor szpitala w Tarnowie, w tym pensja zasadnicza 7000zł , dodatek funkcyjny 1800 zł, wysługa lat 2200 zł 11 000 zł- lekarz bez specjalizacji pracujący w szpitalu Rydygiera, w tym pensja zasadnicza 3 800 zł, za dyżury 7 200 zł (osiem dyżurów 12-godzinnych po 900 zł każdy)10 500 zł- średnia pensja ordynatora szpitala powiatowego w Wadowicach, w tym pensja podstawowa 5 500-6 000 zł, reszta to dodatki10 400 zł- lekarz specjalista na etacie w szpitalu im. Rydygiera w Krakowie, pensja zasadnicza 4 100 zł,dodatek za dyżury 6 300 (za sześć 15-godzinnych dyżurów, po 1050 zł każdy)8 000 zł- ordynator oddziału w szpitalu wojewódzkim w Tarnowie, w tym pensja zasadnicza 5 700 zł, dodatek funkcyjny 2 900 zł 8 000 zł- lekarz internista w sądeckim pogotowiu. Wypłata naliczana za godzinę pracy - 50 zł (niezależnie od dnia tygodnia ani pory dnia)8 100 zł- lekarz pediatra z Oświęcimia, w tym pensja zasadnicza 6 000 złotych, wysługa lat 1 200 zł, dodatek funkcyjny dla kierowników, uznaniowy, między 600 zł a 900 zł. Dodatkowo "trzynastka" w wysokości ok. 4 500 zł rocznie 7 560 zł- chirurg na etacie w szpitalu imienia Gabriela Narutowicza w Krakowie, w tym pensja 4 200 zł, wynagrodzenie za dyżury 3 360 zł (za osiem 12-godzinnych dyżurów miesięcznie po 420 zł każdy)7 500 zł- ginekolog z II specjalizacją w Szpitalu w Nowym Sączu. Pensja - 4,5 tys., za dyżury ok. 3 tys. zł miesięcznie7 410 zł- ordynator zatrudniony na umowę o pracę w szpitalu im. Gabriela Narutowicza w Krakowie6 500 zł- pediatra w Olkuszu, w tym etat w przychodni zdrowia 4 500zł, prywatna praktyka ok. 2 000 zł. Staż pracy 16 lat6 048 zł- lekarz w poradni specjalistycznej zatrudniony na umowę o pracę w zakopiańskim szpitalu5 810 zł- lekarz bez specjalizacji w szpitalu imienia Gabriela Narutowicza w Krakowie, w tym pensja zasadnicza 2 450 zł, dodatek za dyżury 3 360 zł (za osiem 12-godzinnych dyżurów po 420 zł )5 280 zł- ratownik medyczny pracujący na kontrakcie w zakopiańskim szpitalu5 000 zł- lekarz stomatolog w przychodni zdrowia w Oświęcimiu, w tym pensja zasadnicza 3 000 zł, wypełnienie kontraktu około 2 000 zł5 000 zł- masażysta z wyrobionym "nazwiskiem" w Tarnowie, tytuł magistra. W skład zarobków wchodzą: etat w przychodni specjalistycznej 2 300 zł, prywatna praktyka (z dojazdem do pacjenta), 3 300 zł (koszty amortyzacji samochodu - ok 600 zł). Staż pracy 19 lat4 054 zł- średnia pensja pracownika w Zakładzie Lecznictwa Ambulatoryjnego w Oświęcimiu3 890 zł- lekarz bez specjalizacji zatrudniony na umowę o pracę w zakopiańskim pracy pięć lat 3 860 zł- kierownik apteki z wyższym wykształceniem, w tym pensja zasadnicza 3 000zł, dodatek funkcyjny i stażowy 860 zł. Staż pracy 13 lat3 800 zł- aptekarz z Krakowa3 225 zł- pielęgniarka w szpitalu w Zakopanem3 200 zł- aptekarz, magister farmacji, pracownik apteki w Tarnowie 3 000 zł- magister farmacji zatrudniony na etacie w aptece w Kościelisku. To pensja zasadnicza, do której trzeba doliczyć 100 zł za każdy dyżur nocny oraz dyżury w święta i niedziele (80 zł każdorazowo).2 900 zł- pielęgniarka środowiskowa w Oświęcimiu, w tym pensja zasadnicza 2 300 zł, za wysługę lat 460 zł, dodatek funkcyjny przełożonej pielęgniarek między 230 zł a 345 zł. "Trzynasta pensja" to ok. 1725 284 zł- rehabilitant masażysta z Nowego Sącza, w tym pensja zasadnicza 1 850 zł, dodatek za wysługę lat 434 zł. Staż pracy 13 lat2 300zł- recepcjonistka w przychodni zdrowia w Chrzanowie, w tym pensja zasadnicza 2 200zł, premie uznaniowe 100 pracy 28 lat, w tym na obecnym stanowisku trzy lata2 100 zł- masażysta na etacie w centrum rehabilitacyjnym Szpitala Uniwersyteckiego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Zakopanem. Staż pracy cztery lata1 900 zł- asystentka stomatologa w Oświęcimiu, w tym pensja zasadnicza to 1400 zł, wypełnienie kontraktu - około 500 złotych1 840 zł- pielęgniarka z Nowego Szpitala w Olkuszu. Staż pracy 13 lat1 700 zł- masażysta w przychodni rehabilitacyjnej z KrakowaJuż w poniedziałek kolejny odcinek cyklu, a w nim pensje adwokatówZagłosuj na Najbardziej Wpływową Kobietę MałopolskiPolecamy w serwisie Zarżnęli znajomego scyzorykiem dla 80 zł Najlepszy serwis sportowyPawła Kołodzieja jeszcze nikt nie pokonał. Jak będzie teraz?Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Zarobki i wynagrodzenie Odszkodowanie za pobyt w szpitalu – jak to wygląda?Autor: Zespół redakcyjny Indeed13 grudnia 2021Wizyta w szpitalu nie jest niczym przyjemnym. Wiąże się ze sporym stresem i ograniczonymi możliwościami zarobkowymi. Jeśli jednak trwa dłuższy czas, można się ubiegać o odszkodowanie za pobyt w rozważasz taką opcję, ale nie za bardzo wiesz, jak wygląda cały proces i jakie działania należy podjąć, przeczytaj poniższy artykuł. Wyjaśniamy, co zrobić, aby otrzymać odszkodowanie za pobyt w szpitalu, ile ono wynosi i komu i w jaki sposób należy się ubiegać o odszkodowanie?Uzyskanie odszkodowania za pobyt w szpitalu jest możliwe, gdy posiada się dodatkowe ubezpieczenie na wypadek choroby. Często się zdarza, że można je wykupić w miejscu pracy, po niższej cenie. W takim przypadku w związku z pobytem w szpitalu zwykle wypłacana jest określona kwota. Drugą opcją jest zawarcie umowy indywidualnego ubezpieczenia. Niektóre z nich pokrywają koszty pobytu w szpitalu, a także późniejszą rehabilitację lub odszkodowanie można zacząć się starać po wyjściu ze szpitala. Pierwszym krokiem jest udanie się do swojego ubezpieczyciela. Najczęściej udostępnia on specjalny formularz, który poszkodowany musi wypełnić, a dodatkowo dołączyć do niego dokumentację, potwierdzającą pobyt w szpitalu. Następnie całość składa się w odpowiednim oddziale firmy ubezpieczeniowej. Można tego dokonać osobiście, wysłać dokumenty pocztą lub przeprowadzić całą procedurę przez Internet, co staje się coraz bardziej przysługuje odszkodowanie za pobyt w szpitalu, a kto go nie otrzyma?Długi pobyt w szpitalu może być bardzo uciążliwy dla budżetu domowego. W takiej sytuacji warto się postarać o odszkodowanie. Jest jednak pewien warunek — trzeba posiadać aktywną polisę ubezpieczeniową. Jej brak lub wygaśnięcie odbiera możliwość starania się o nawet jeśli posiadasz polisę, w niektórych sytuacjach możesz nie otrzymać odszkodowania. Większość umów zawieranych z firmami ubezpieczeniowymi przewiduje różne wyjątki. Świadczenie nie zostanie wypłacone między innymi wtedy, gdy do danego urazu doszło w wyniku wykonywania sportu wyczynowego. Sportowcy często znajdują się w sytuacjach obarczonych dodatkowym ryzykiem, więc powinni wykupić specjalną polisę nie będzie przysługiwać także osobom, które uległy wypadkowi lub doznały jakiejś kontuzji, będąc pod wpływem środków odurzających. Czasami jednak zdarza się, że ogólne warunki ubezpieczenia nie określają takiego wyłączenia i świadczenie może zostać wypłacone za pobyt na odwyku, gdyż alkoholizm jest klasyfikowany przez Międzynarodową Organizację Zdrowia jako nie otrzyma także pacjent, który doznał urazu na skutek udziału w bójce, protestach czy rozruchach, a także gdy pobyt w szpitalu ma związek z:ciążą,korektą płci,operacją plastyczną,chorobą psychiczną,masowym skażeniem może nie zostać wypłacone także w sytuacji, gdy dana osoba nie opłaca regularnie składek. Czasami tez świadczenie można otrzymać tylko wtedy, gdy pobyt w szpitalu nastąpił po upływie określonego czasu od zawarcia umowy z ubezpieczycielem. Zwróć również uwagę na maksymalny okres wypłacania odszkodowania — może on wynosić np. 90 dni. Ponadto warto zadbać o to, aby wykupione ubezpieczenie obowiązywało przez 24 godziny na w przypadku zachorowania na COVID-19?W związku z obecną pandemią wiele firm ubezpieczeniowych zdecydowało się na rozszerzenie swojej oferty. Niektóre polisy chronią klientów w sytuacji zachorowania na COVID-19, nie dotyczy to jednak wszystkich ubezpieczycieli, dlatego tak ważne jest dokładne zapoznanie się z warunkami są ogólne warunki ubezpieczenia?To, czy odszkodowanie za pobyt w szpitalu przysługuje danej osobie, zależy w dużej mierze od ogólnych warunków ubezpieczenia (OWU), czyli jego najważniejszych założeń. Zazwyczaj wyróżnia się dwa powody pobytu w szpitalu — choroba lub wypadek. Zapoznając się z warunkami ogólnymi ubezpieczenia, należy zwrócić uwagę na to, czy obejmuje ono te dwa rodzaje informacjami zawartymi w OWU są:długość pobytu poszkodowanego w szpitalu — zazwyczaj w dokumencie zostaje określona maksymalna oraz minimalna liczba dni,placówki akceptowane przez ubezpieczyciela — może się zdarzyć, że ubezpieczenie nie będzie obejmowało niektórych z nich, na przykład sanatoriów,okres trwania umowy,zasady obowiązujące w chwili, gdy klient zechce rozwiązać przyjrzenie się tym podstawowym warunkom pozwoli Ci uniknąć przykrej niespodzianki, gdyby się okazało, że wbrew Twoim oczekiwaniom odszkodowanie Ci się nie kosztuje ubezpieczenie i kto może je wykupić?Oferty ubezpieczeń są zazwyczaj do siebie podobne, a różnice niewielkie. Koszt polis na życie związany jest z tym, jaki system naliczania składek zastosuje ubezpieczyciel. Zazwyczaj zależy on od wieku, stanu zdrowia i ryzyka zachorowania danej osoby, co jest określane za pomocą ankiety medycznej. Wypełniając ją, nie zatajaj informacji na temat przebytych w przeszłości lub istniejących aktualnie chorób, gdyż w przyszłości może to stanowić podstawę do odmowy wypłaty odszkodowania. Czasami oprócz wypełnienia ankiety ubezpieczyciel zleca również wykonanie badań w celu ustalenia stanu zdrowia danej ubezpieczenie szpitalne przysługuje każdemu? Ogromne znaczenie w tej kwestii ma wiek klienta. Im starsza osoba, tym większe jest ryzyko zachorowania. Dlatego niektóre firmy ubezpieczeniowe nie zdecydują się na zawarcie umowy z osobą, która przekroczyła ustaloną górną granicę wiekową. Jeśli więc postanowisz wykupić ubezpieczenie, porównaj oferty różnych wynosi odszkodowanie?Suma pieniężna przysługująca pacjentowi za pobyt w szpitalu jest zależna od kilku czynników:rodzaju polisy — zazwyczaj kwota wynosi kilkadziesiąt złotych za jeden dzień pobytu w szpitalu. W przypadku, gdy do wypadku doszło w pracy, suma ta może być pobytu — zazwyczaj muszą to być minimum 2–3 dni, więc poszkodowany, który spędzi w placówce jeden dzień, raczej nie otrzyma odszkodowania. Wyjątek stanowi pobyt na oddziale intensywnej terapii bądź poddanie radioterapii lub chemioterapii. Niektórzy ubezpieczyciele oferują także wyższe świadczenie, gdy ktoś spędzi w placówce więcej niż 14 dni. Wtedy kwota może sięgać nawet do 200 zł placówki — niektórzy ubezpieczyciele nie wypłacają odszkodowania, jeśli pacjent przebywał w placówce niepublicznej lub w szpitalu znajdującym się poza granicami Polski (chyba że zostało wykupione ubezpieczenie turystyczne).Jak dodatkowo się zabezpieczyć?W życiu często mają miejsce zdarzenia niespodziewane, więc dobrze jest mieć wykupione ubezpieczenie szpitalne. W przypadku gdy leczenie szpitalne jest tylko dodatkiem, pieniądze wypłacane w ramach polisy mogą być niewielkie i nieadekwatne do danego urazu. Warto więc pomyśleć o innych roszczeniach, jak na przykład rehabilitacja, operacja chirurgiczna, uraz ciała (NNW) czy assistance tego typu dodatki zwiększą cenę ubezpieczenia, ale dzięki nim uzyskuje się ochronę w przypadku kosztownych konsekwencji wypadku. Na przykład, gdy po wyjściu ze szpitala konieczne będzie poddanie się rehabilitacji, ubezpieczyciel może wypłacić nawet do 10 000 zł jednorazowego za pobyt w szpitalu a ZUSKażdy, kto regularnie odprowadza składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ma prawo do otrzymania zasiłku chorobowego w wysokości równej 70% wynagrodzenia. Jeśli jednak do urazu doszło wskutek wypadku w pracy lub w drodze do niej, instytucja ma obowiązek wypłacenia zasiłku w wysokości 100% bez ubezpieczenia — w jakich sytuacjach przysługuje?Osoba, która nie zawarła umowy z firmą ubezpieczeniową, również ma prawo do uzyskania odszkodowania w niektórych sytuacjach. Dotyczy to każdego, kto doznał urazu w wyniku popełnienia błędu przez personel medyczny. W takim przypadku można żądać wypłaty odszkodowania od szpitala, w którym miało miejsce organizacje, chcąc załatwić sprawę polubownie, zgadzają się na wypłatę świadczenia. Inne niestety odmawiają, a wtedy jedynym wyjściem jest zwrócenie się z wnioskiem do sądu. W takiej sytuacji odszkodowanie może opiewać nawet na kilkadziesiąt tysięcy odszkodowania można się starać o zadośćuczynienie w celu wynagrodzenia utraconych korzyści finansowych. Jeśli dany uraz uniemożliwia dalsze wykonywanie jakiejkolwiek pracy, istnieje także możliwość ubiegania się o rentę ubezpieczenieAby lepiej wszystko zobrazować, przyjrzyjmy się polisie oferowanej przez PZU, dotyczącej leczenia szpitalnego. Przewiduje ona następujące warunki:Pobyt w szpitalu trwa co najmniej 4 dni, chyba że wiąże się z zastosowaniem chemioterapii lub radioterapii bądź poszkodowany przebywa na Oddziale Intensywnej Terapii (w tym przypadku minimalna długość pobytu wynosi 48 godzin).Powodem pobytu w szpitalu jest choroba, wypadek, udar lub zawał serca. Ubezpieczenie nie obejmuje będzie wypłacane tylko przez okres 90 istnieją trzy warianty, oferujące różne kwoty odszkodowania, a świadczenie może zostać wypłacone nawet za pobyt w szpitalu za granicą, jeśli w związku z leczeniem szpitalnym została przeprowadzona w szpitalu może mieć bardzo negatywny wpływ na życie człowieka i jego sytuację finansową. Warto więc zadbać o odpowiednie ubezpieczenie, aby w nagłych przypadkach móc się starać o odszkodowanie za pobyt w żadna z firm wymienionych w artykule nie jest powiązana z Indeed. Osoby, które objęte są ubezpieczeniem chorobowym, mają prawo do świadczeń chorobowych za okres pobytu w szpitalu. Jest to tak zwane chorobowe szpitalne. Wysokość tych świadczeń jest uzależniona od tego, na jaki moment okresu zasiłkowego przypada leczenie zasadyNiezdolność do pracy z powodu choroby, macierzyństwa lub konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem albo innym chorym członkiem rodziny uprawnia ubezpieczonego do skorzystania z odpowiedniego w danej okoliczności świadczenia chorobowego, także wówczas, gdy niezdolność do pracy związana jest z pobytem w szpitalu. W pewnych sytuacjach jednak fakt hospitalizacji przekłada się odpowiednio na wysokość należnego zasiłku. Za czas pobyty w szpitalu przysługuje chorobowe szpitalne. Chorobowe szpitalne - wynagrodzenieW praktyce oznacza to, że za okres leczenia szpitalnego możemy uzyskać świadczenie w wysokości 80 lub 100% podstawy zasiłkowej. Podstawę świadczenia stanowi średnie wynagrodzenie z ostatnich 12 miesięcy, pomniejszone o 13,71% (składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez osobę ubezpieczoną).100% podstawy świadczenia za okres leczenia szpitalnego przysługuje zawsze, kiedy staniemy się niezdolni do pracy:w okresie ciąży,na skutek wypadku przy pracy,na skutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy,z powodu choroby zawodowej,z powodu poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów albo zabiegowi pobrania komórek, tkanek i chorobowy do końca którzy nie ukończyli 50. roku życia i leczą się w szpitalu przez 33 dni choroby w roku oraz osoby, które ukończyły 50. rok życia i leczą się przez 14 dni, mogą liczyć na 80% wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez tym okresie przysługuje zasiłek chorobowy w wysokości już tylko 70% (chorobowe szpitalne) podstawy ustalonej z osiąganych zarobków. W takiej wysokości otrzymają więc zasiłek chorobowy pracownicy od 34. dnia choroby w danym roku. Dla pracowników, którzy ukończyli 50. rok życia, miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym wynosi nadal 80% podstawy wymiaru zasiłku. Dopiero od 34 dnia choroby przysługiwać będzie zasiłek w wysokości 70%.Przykład Monika jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę. 17 sierpnia 2021 r. stała się niezdolna do pracy i przedłożyła w zakładzie pracy zwolnienie lekarskie na okres 15 dni, czyli do 31 sierpnia 2021 r. Była to pierwsza choroba pani Moniki w bieżącym roku. Następnie otrzymała ona jeszcze jedno zwolnienie lekarskie: od 1 września 2021 r. do 31 października 2021 r. Cały ten okres przebywała w okresie od 17 sierpnia do 18 września pani Monika miała prawo do 80% wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę (łącznie 33 dni). Od 19 września do 31 października został jej wypłacony zasiłek chorobowy w wysokości 70% jego podstawy wymiaru, ponieważ niezdolność do pracy przypadała już na czas leczenia chorobowy od 2022 rozbieżność zmieni się jednak od 1 stycznia 2022 roku - od tego czasu nie będzie już zasiłku w wysokości 70%. Za pobyt w szpitalu będzie przysługiwało albo 80% albo 100% podstawy Adam ukończył 50 lat i jest zatrudniony na etacie. 15 stycznia 2022 roku otrzymał zwolnienie lekarskie na okres 17 dni, czyli do 31 stycznia 2022 r. Jest to pierwsza choroba pracownika w 2022 roku. Następnie otrzymał jeszcze jedno zwolnienie lekarskie: od 1 lutego do 28 lutego 2022r. Cały ten okres przebywał w okresie od 15 stycznia do 16 lutego Pan Adam miał prawo do 80% wynagrodzenia chorobowego finansowanego przez pracodawcę (łącznie 33 dni). Od 17 lutego do 28 lutego zostanie wypłacony mu zasiłek chorobowy również w wysokości 80% jego podstawy wymiaru. Sejm odrzucił podwyższone przez Senat współczynniki pracy, od których zależy najniższe wynagrodzenie pracowników medycznych, czyli pracowników wykonujących zawód medyczny oraz pracowników działalności podstawowej. Tym samym ustawa o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw wejdzie w życie w wersji rządowej. Przewiduje ona wzrosty współczynników pracy, lecz w stopniu niewielkim w stosunku do dotychczas obowiązujących – patrz tabela. W ślad za tym będą musiały nastąpić podwyżki wynagrodzenia zasadniczego tych pracowników medycznych, którzy zarabiają mniej niż najniższe wynagrodzenie przedstawia również poziomy najniższego wynagrodzenia zasadniczego od r. W celu jego ustalenia mnoży się współczynnik pracy dla danej kategorii pracowników przez kwotę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym, ogłoszonego przez prezesa GUS – w 2020 r. wynosiło ono 5167,47 zł. Współczynniki pracy i najniższe wynagrodzenie zasadnicze od 1 lipca 2021 r. Grupy zawodowe według kwalifikacji wymaganych na zajmowanym stanowiskuWspółczynnik pracyNajniższe wynagrodzenie zasadnicze albo lekarz dentysta, który uzyskał specjalizację drugiego stopnia lub tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny1,31(wzrost z 1,27)6769 zł albo lekarz dentysta, który uzyskał specjalizację pierwszego1,2 (wzrost z 1,17)6201 albo lekarz dentysta, bez specjalizacji1,06 (wzrost z 1,05)5478 stażysta albo lekarz dentysta stażysta0,81 (wzrost z 0,73)4186 fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–4, wymagający wyższego wykształcenia i specjalizacji1,06 (wzrost z 1,05)5478 fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–5 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający wyższego wykształcenia, bez specjalizacji0,81 (wzrost z 0,73)4186 z tytułem zawodowym magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym magister położnictwa, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia1,06 (wzrost z 1,05)5478 albo położna, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, albo pielęgniarka z tytułem zawodowym licencjat albo magister pielęgniarstwa albo położna z tytułem zawodowym licencjat albo magister położnictwa 0,81 (wzrost z 0,73)4186 albo położna inna niż określona w lp. 7 i 8, która nie posiada tytułu specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia0,73 (wzrost z 0,64)3772 albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1–9 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający średniego wykształcenia0,73(wzrost z 0,643772 działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, inny niż określony w lp. 6 i 100,59(wzrost z 0,58)3049 zł

13 pensja w szpitalu